"Wat vrouwen vertellen over hun klachten"



Onbegrepen voelen  met je hormoon klachten

Je voelt je verschrikkelijk maar niemand gelooft je. 


Lees hier  verhalen over de overgang en menstruatie klachten 

Je hormonen kunnen nogal een impact hebben op je leven. De een herkent zichzelf niet meer terug, terwijl de ander door het hele proces vliegt. Gelukkig is er steeds meer begrip en steun om je door deze periode heen te helpen. Onthoud goed dat je er niet alleen voor staat.

“Mijn fijn en plezierig leven, draaide 180 graden”

Neeltje, 57 jaar, haar leven veranderde drastisch binnen 3 weken na haar droomreis. Terwijl er meerdere diagnoses gesteld werden, schrok ze samen met haar gezin toen ze hoorde dat het de overgang was. Ze deelt openhartig haar verhaal, omdat ze heeft ervaren hoe het was om geen antwoorden te krijgen. 

“Samen met mijn partner was ik op reis in Tanzania. Het was een ontzettende mooie reis. Meermaals spraken we naar elkaar uit wat een geluk wij hebben met alles in ons leven. Leuke kinderen, gezond, echt een fijn leven. Hier zijn we dan ook bewust heel dankbaar voor. Maar nog geen 3 weken na deze mooie reis, veranderde mijn leven 180 graden. En niet alleen mijn leven, maar ook dat van mijn hele gezin. Mijn vingers stonden krom, letterlijk. Ook sliep ik niet meer. Ik was echt klaarwakker.

Snel maakte ik een afspraak bij de huisarts. Het was een nieuwe praktijk, nieuwe huisarts en eerlijk gezegd mankeerde ik ook nooit wat om naar een huisarts te gaan. Dit bezoekje aan de huisarts was dus letterlijk nieuw. Na een diagnose kreeg ik te horen dat het reuma was. Uiteindelijk was dit na bloedonderzoek een valse diagnose en bleek het de overgang te zijn. Thuis waren we allemaal opgelucht dat het geen acute reuma was.

Al jaren had ik al geen menstruatie, dus ik vond het een vreemde gang van zaken. Ik dacht dat ik er wel lekker makkelijk vanaf kwam, die menstruatie. Veel te naïef natuurlijk. Omdat ik geen specifieke klachten heb gehad, zoals nog nooit een opvlieger, was het extra moeilijk om erachter te komen wat het nou eigenlijk was wat ik ervaarde. Die bloeduitslag afwachten was spannend voor ons allemaal. Maar toen ik overgang hoorde, dacht ik; ‘Huh, kan de overgang zo zijn? Dan heb je toch opvliegers?’, en dat dacht mijn gezin ook.

Gelukkig is mijn gezin sinds het begin ontzettend begripvol geweest. Daar ben ik ook heel dankbaar voor. Ik heb altijd openlijk aan ze verteld hoe ik me voelde, al was er niet altijd een touw aan vast te knopen. De overgang had een grote impact op mijn leven, het veranderde echt 180 graden. Ik was altijd degene die alles organiseerde, zoals weekendjes weg met vriendinnen en mijn dochters. Ik kwam erachter dat mijn volle leven op nul stond en het liefst wilde ik dat ook zo houden. Als het al te hard waaide kon ik het bijna niet aan. Het was echt een heel nare tijd. Ik liep als een zombie rond door de klachten.

Toen kwam ik dankzij een vriendin bij Care for Women terecht. Toen ben ik begonnen met hormonen en supplementen en kwam heel snel weer in balans. 

Deze overgang heeft mij ook veel dingen gegeven. Zoals of ik dit werk nog wel wil blijven doen. Gelukkig heb ik een team van vrouwen, en ondanks dat ik nu nog niet volledig kan werken door de overgang en snel overprikkeld ben, steunt mijn werk mij ook enorm.

Ik wil niet in het zwarte gat blijven zitten, want daar zit ik al te lang. Maar ik vind het wel doodeng om erachter te komen welke kant ik op moet gaan. Ik kan er gelukkig nu wel grapjes over maken. Al maak ik ze wel zelf, niet iemand anders! Soms ben ik er verdrietig om, maar ik weet dat ik niet de enige daarin ben. Er ligt toch ook iets achter je, maar er ligt ook nog zoveel voor je. Ik wil daarom vrouwen meegeven om echt hulp te zoeken. Het heeft mij op de goede plek geplaatst.”

“Ik schrok van de lijst met klachten als je in de overgang zit”

Op dit moment ben ik totaal niet bezig met de overgang, wat eigenlijk vreemd is. De overgang is iets wat ik altijd heb geassocieerd met vrouwen op leeftijd, zoals mijn moeder en haar vriendinnen. Maar wist je dat ongeveer één op de honderd vrouwen voor hun veertigste al in de overgang komt? Dit gegeven zette mij aan het denken. Waarom zijn we hier niet meer mee bezig?

De vroegtijdige overgang treedt op wanneer een vrouw voor haar veertigste stopt met menstrueren. Dit kan een grote schok zijn, vooral omdat het beeld van de overgang vaak niet strookt met dat van een jonge vrouw. De oorzaken kunnen variëren, van genetische factoren tot bepaalde medische behandelingen.

Eerlijk gezegd had ik geen idee welke klachten vrouwen ervaren als ze vervroegd in de overgang komen. Toen ik begon te lezen, schrok ik van de lijst: onregelmatige menstruatie, opvliegers, nachtelijk zweten, stemmingswisselingen, vermoeidheid en nog veel meer. Al deze symptomen kunnen intens en verwarrend zijn, vooral wanneer je ze niet verwacht op jonge leeftijd. Daarnaast heeft de overgang invloed op verschillende processen in het lichaam, wat kan leiden tot verhoogde risico’s op bepaalde ziektebeelden, zoals osteoporose en hartziekten. Een van de meest ingrijpende gevolgen van de vroegtijdige overgang is de impact op de kinderwens. Het idee dat je lichaam stopt met het produceren van eicellen en dat natuurlijke conceptie niet meer mogelijk is, is iets wat ik me nauwelijks kan voorstellen. 

Toen mijn moeder me vertelde dat ze in de overgang zat, vond ik dat heel normaal. Niemand keek er vreemd van op, omdat het bij haar leeftijd paste. Maar ik zou het heel lastig vinden om te horen van een vriendin dat zij vervroegd in de overgang zit of dat ik dit zelf zou moeten delen met haar. Het staat nu zo ver van mijn wereld, door enkel mijn leeftijd. Het moeilijkste lijkt mij om op de juiste manier begrip te tonen. Doordat ik het zelf nog niet heb meegemaakt, weet ik ook niet wat de ander doormaakt tijdens dit proces en alle bijkomende vraagstukken en een mogelijke kinderwens die vervalt.

Doordat ik zelf weinig wist over de vroegtijdige overgang, ben ik op onderzoek uitgegaan. Veel vrouwen komen erachter dat ze in de overgang zijn doordat ze langer dan vier maanden niet ongesteld worden. De diagnose kan een emotionele rollercoaster zijn, vol met vragen en onzekerheden.

Het delen van kennis en ervaringen kan helpen om het taboe rondom de vroegtijdige overgang te doorbreken. Door open te praten over dit onderwerp, kunnen we een gemeenschap vormen waarin vrouwen zich gesteund en begrepen voelen, ongeacht hun leeftijd. Laten we als jonge vrouwen meer bewust zijn van de vroegtijdige overgang en ons voorbereiden op de mogelijkheden die het leven ons biedt. Zo kunnen we met kennis en begrip de uitdagingen van de overgang, vroeg of laat, samen aangaan. 

Liefs Carmen Worfeen

 

“Ik vond de moed om mijn maandelijkse klachten te bespreken met mijn beste vriendin”

Praten over hoe je je voelt, vooral als het gaat om hormonale klachten, kan een uitdaging zijn. Ik weet dit omdat ik er zelf mee heb geworsteld. Voor een lange tijd heb ik gezwegen over mijn PMS-klachten, uit angst voor vooroordelen en isolatie. Maar nu weet ik dat ik niet alleen ben. Ik ben er zeker van dat velen van jullie zich in deze situatie kunnen herkennen.

De gedachten die door mijn hoofd spookten waren heel vervelend. Wat als ik de enige ben die hier last van heeft? Zou ik als raar of anders gezien worden? Zouden mensen mij minder leuk vinden als ze wisten van mijn ‘gedoe’? Deze vragen hielden mij gevangen in mijn eigen stilte. Maar nu, achteraf gezien, realiseer ik me dat het niet nodig was om mezelf deze vragen te stellen. Op dat moment was ik echter verloren in mijn eigen onzekerheid.

Het taboe rondom hormonale klachten maakte het nog moeilijker. Waarom voelt het alsof we moeten zwijgen over iets dat zo’n invloed heeft op ons dagelijks leven? Gelukkig vond ik de moed om mijn klachten te bespreken met mijn beste vriendin. Daar vond ik begrip en geruststelling. Ze bevestigde dat ik niet alleen was, dat ik niet gek was. Haar steun gaf me de kracht om het gesprek aan te gaan met mijn moeder.

En daar, bij mijn moeder, vond ik nog meer bevestiging. Mijn vermoeden dat deze klachten in de familie zaten, werd bevestigd. Mijn moeder en zelfs mijn tante hadden soortgelijke klachten gehad. Dit gaf me niet alleen troost, maar ook praktische ondersteuning. Door erover te praten konden mensen om me heen rekening houden met mijn situatie. Niemand hoefde op zijn tenen te lopen, maar begrip en kleine gebaren maakten een wereld van verschil.

Het is niet eenvoudig om te praten over hoe je je voelt, vooral als het gaat om hormonale klachten. Maar het is belangrijk om te onthouden dat je niet alleen bent. Het delen van je ervaringen kan niet alleen verlichting bieden, maar ook een beter begrip van jezelf en de steun van anderen. Laten we samen het taboe doorbreken dat rust op hormonale klachten, zodat we vrij kunnen praten en elkaar kunnen ondersteunen zonder angst of schaamte.

Twijfel niet en schakel de hulp in van een Care for Women specialiste mijn wereld veranderde al vanaf de eerste maand dat ik supplementen ging gebruiken.

 

“Ik liep op handen en voeten de trap op, rechtop lopen ging gewoon niet”

Menstruatieklachten zijn veelvoorkomend en kunnen vrouwen flink hinderen. Ze variëren van buikpijn en hoofdpijn tot vermoeidheid en prikkelbaarheid. Deze symptomen kunnen het dagelijks leven verstoren. Het is belangrijk om deze klachten serieus te nemen en, indien nodig, medisch advies te zoeken voor de juiste behandeling.

Margreet, 33 jaar,  de hoeveelheid pijn die zij ervaarde tijdens haar menstruatie, is niet normaal. Na een lang traject van aan de bel trekken, kwam ze eindelijk bij de oorzaak van haar pijn.

“Jarenlang had ik tijdens mijn menstruatie vreselijke buikpijn. Ik kon dan niets, alles deed pijn. De trap op deed ik op handen en voeten, omdat rechtop lopen gewoon niet ging. Ik heb de pil geslikt en allerlei middeltjes geprobeerd, niets werkte. Uiteindelijk, toen ik besefte dat dit echt niet normaal was, heb ik hulp gezocht. Via de huisarts kwam ik terecht bij de gynaecoloog en ik hoopte op een oplossing voor mijn klachten. De gynaecoloog vroeg me de pijn te omschrijven. Ik gaf aan dat het voelde als weeën. Hij keek me aan, trok zijn wenkbrauwen op en vroeg: ’Weet u dan wat weeën zijn’? En dan nog niet eens de vraag op zich, maar dat toontje! Toen ik aangaf twee kinderen te hebben, was de reactie: ‘Ja, dan weet u inderdaad wat weeën zijn’.

Ik heb geen inwendig onderzoek gehad, de diagnose en oplossing werden vastgesteld op basis van mijn verhaal. Ik kreeg twee opties: ik kon zware hormonen gaan slikken waardoor ik in de overgang kwam of mijn baarmoeder laten verwijderen. Een illusie armer en met een kater stond ik 10 minuten later weer buiten. Ik vond mezelf te jong voor deze oplossingen en was er ook nog niet aan toe. Zo ben ik door blijven lopen met mijn klachten, met het idee dat er niets anders op zat.

Vorig jaar kwam ik via mijn werk in aanraking met Care for Women. Zij zag hoeveel pijn ik had en zei dat dit echt niet normaal was. Ze regelde een afspraak voor me met een gynaecoloog, dit keer een vrouwelijke. Na onderzoek bleek dat ik twee vleesbomen had. Maar die waren niet de oorzaak van de pijn. Na verder zoeken, werd geconstateerd dat ik een verdikt weefsel rond mijn baarmoeder had, daardoor had ik zoveel pijn!

Ik was dolgelukkig dat er een oorzaak was gevonden, maar nog gelukkiger met de oplossing! De vrouwelijke gynaecoloog adviseerde het Myrena spiraaltje. Er was dus gewoon een eenvoudige oplossing voor mijn probleem! Inmiddels ben ik al een half jaar pijn vrij. Boos worden op de eerste gynaecoloog lost niks op. Ik vind het wel jammer dat hij niet verder heeft onderzocht. De vrouwelijke gynaecoloog heeft hem nog wel een brief gestuurd, misschien leert hij er van en kijkt hij de volgende keer bij een andere vrouw wel verder.

Ik ben enorm blij dat ik bij Anke Care for Women specialiste me heeft geholpen een afspraak te  maken. Zelf was ik het vertrouwen in de gezondheidszorg wel een beetje kwijt. Ik voelde me bij haar op mijn gemak, er werd naar me geluisterd, meegeleefd en een oplossing geboden. De manier waarop ik bij Anke ontvangen werd: ik ga liever 10x naar Anke dan 1x naar de huisarts, dat zegt toch genoeg?!”