Geplaatst op

Seksualiteit en intimiteit

Geen zin in vrijen komt veel voor tijdens de overgang 

Tijdens de overgang kan je zin in vrijen afnemen of zelfs een tijdlang helemaal verdwijnen. De overgang is een proces waarin een vrouw allerlei veranderingen ondergaat, niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk..

Dat uit zich onder andere in de manier waarop je je relatie beleeft. Wat tot dan toe goed en wederkerig voelde, behoeft aanpassing. Het zijn allemaal voorbereidingen om uiteindelijk de vrouw te kunnen worden die je na de overgang zult zijn.

Ook de manier waarop je je seksuele relatie beleeft verandert in deze periode. Je ervaart niet meer de seks drift zoals je die kende. Je hoeft immers geen leven meer door te geven. Deze natuurlijke drang die werd aangestuurd door je hormonen, neemt meestal sterk af en maakt uiteindelijk plaats voor een sterkere behoefte aan intimiteit.

Er zijn andere voorwaarden nodig en meer tijd en aandacht om je hormonen nog wakker te krijgen.

Het is niet voor niets dat je vrouwen zo vaak hoort zeggen:
“Ik wil een knuffel zonder dat ik gelijk naar bed wil met mijn man.”
“Ik wil gewoon aandacht, meer niet.”

Alléén wanneer je beiden bereid bent te kijken naar wat niet langer van waarde is in jullie relatie, zal een nieuwe seksualiteit en passie kunnen ontstaan, gebaseerd op intimiteit en wederkerigheid. Het zijn de hormonale veranderingen die je lichaam en geest ondergaan.

Het is voor jou belangrijk dat je partner begrip toont en je geen schuldgevoel aanpraat !

Als vrouw in de overgang heb je ruimte en tijd nodig in je relatie, om je nieuwe seksualiteit te ontdekken. Gevoelens van afkeer, afstand willen, geen zin hebben in vrijen, of een tijdlang het liefst niets met mannen te maken willen hebben, of meer behoefte hebben aan het gezelschap van vrouwen, zijn normale verschijnselen in dit veranderingsproces.
Het is belangrijk daarnaar te luisteren.

 

Gesprek tussen twee vriendinnen, Hetty en Ans:

Hetty:
Ik heb een akelig weekend gehad. De spanningen binnen onze relatie lopen de laatste tijd zo hoog op. Ik heb helemaal geen zin meer in vrijen. Gisteren maakte mijn man de hele avond toespelingen om uiteindelijk te kunnen vrijen. Ik werd er gewoon misselijk van. Daar kregen we woorden over en nu voel ik mij weer schuldig.

Ans:
Ik herken dat wel Hetty. Er verandert zoveel in jezelf in die periode. Ook ik kreeg op een bepaald moment een afkeer van vrijen. Soms was het zelfs zo erg dat ik er serieus over dacht om maar bij mijn man weg te gaan. Ik was al zo in de war en kreeg hem in het begin maar niet duidelijk gemaakt dat het niet alleen aan hem lag.
Ik beleefde zelf alles anders dan voorheen en kon gewoon niet meer op de oude voet met de relatie verder gaan. Ik merkte dat ik mijn man steeds meer wilde ontwijken.

Hetty:
Nu je dat zegt, ik heb dat ook al een poosje. Ik heb een kamertje voor mezelf en daar vlucht ik naartoe wanneer ik merk dat ik hem even niet om me heen kan verdragen.
En wat ik nu merk is dat ik steeds vaker wacht met naar bed gaan tot hij slaapt en dan kruip ik heel zachtjes in bed.

Ans:
Lukt je dat dan? Mijn man werd toch altijd wakker, het leek wel of hij me op de trap al kon ruiken. Begrijp je zelf al waarom je afstand neemt van je man en van de relatie zoals die nu is?

Hetty:
Het houdt me steeds bezig en ik voel wel dat er iets moet veranderen. Ik ben emotioneel in de war en heb ook geen antwoord wanneer hij vraagt wat ik wél wil. Hoe maak ik hem nou duidelijk dat het te maken heeft met de overgang? Ik kan het zo moeilijk uitleggen allemaal, soms zou ik het liefst gewoon maar bij hem weggaan. Hoe verliep dat dan bij jullie?

Ans:
In het begin wilde ik maar één ding: rust en tijd voor mezelf! Het heeft vaak geknald hier in huis en veel kracht gekost voor we daar samen over konden praten. Ik had eerst tijd nodig om helemaal los te komen van de oude relatie. Het zorgen voor o.a. de behoeften van anderen, wat ik altijd deed veranderde, en ik ging andere eisen ging stellen. Het was voor allebei een onzekere tijd. Ik veranderde en daardoor mijn man ook. Dat vroeg veel van ons, want beiden wisten we niet hoe het zou worden.

Hetty:
Aha, als je er zo naar kijkt dan is het ook heel logisch dat ik geen zin hebt in vrijen. Emotioneel verander ik al zo en dan doen die hormonen er ook nog eens een schepje bovenop.

Ans:
Jazeker. De overgang is een enorm proces dat veel van je vraagt. Weet je, ik denk dat het geen toeval is dat het woord menopauze zoveel lijkt op ‘mannenpauze’.
Een pauze heb je nodig dát weet ik zeker !

Wil je meer weten wat er gaande is tijdens de overgang lees dan ook Seksualiteit Overgang

Geplaatst op

Je terug willen trekken in jezelf hoort bij de overgang

Tijdens de overgang kun je een enorme tegenzin ervaren. Weerzin die gewoontes die nu in je leven aanwezig zijn. Weerzin om die dingen te doen die je tot nu toe hebt gedaan.
Je weet echt niet wat je overkomt, je leven wordt op zijn kop gezet.þ

Dit komt doordat je meeste energie was gericht op de zorg voor anderen. Nu word je er aan herinnerd dat je ook eigen passies en eigen behoeften hebt. Behoeften en passies die niet altijd opzijgezet kunnen worden voor onze dierbaren. Het gevoel je terug te willen trekken uit de buitenwereld is groot.

Je hebt de behoefte om een pauze te nemen van alles en iedereen.

Van binnen uit komt het gevoel omhoog te willen vluchten naar een plaats die vrede en rust biedt. Een plaats waar je vrij bent van afleiding en eisen.

Dit gevoel geeft aan dat je weer een nieuw evenwicht gaat zoeken. Een evenwicht tussen je binnenste en de buitenwereld. In deze tijd kun je je vaak alleen voelen.
Niet eenzaam maar alleen.

Hoe druk je ook bent en hoe moeilijk het ook is probeer een eigen plaatsje voor jezelf te maken. Een plek waar je niet gestoord mag worden als je daar bent. Een plek waar je je hart kunt openen en kunt horen wat eigenlijk je eigen passies en behoeften zijn.

Naar binnen keren dus, zodat je kunt gaan loslaten wat je nu niet meer nodig hebt.

Vindt je dit moeilijk en snap je jezelf niet je wilt met iemand praten die je snapt wat je voelt maar eens een afspraak je dat het duidelijk en helder voor je wordt.  

Geplaatst op

Wat is geestelijke overgang

In de puberteit worden vrouwen toegerust om leven door te kunnen geven, niet alleen lichamelijk ook geestelijk. Het is allang bekend dat vrouwelijke hormonen ook indirect invloed hebben op het functioneren van de hersenen.  Dus ook op gevoel, gedrag en eigen beleving van de wereld om je heen.

Eigenlijk worden we geestelijk ook opgeëist door onze hormonen. Want als oestrogeen, progesteron en androgeen geen andere rol dan die van de voortplanting zouden hebben, dan zouden deze hormonen net zo goed kunnen verdwijnen tijdens de overgang.

Als je in de overgang komt stap je langzaam uit de zorg rol. Immers we hoeven geen leven meer door te geven. Dat betekent niet dat we niet meer goed kunnen zorgen. Het betekent eerder dat je weer ruimte krijgt om voor jezelf te kiezen. Je mag weer van jezelf zijn.

Het overgangsproces richt je op de tweede helft van je leven.

Je mag nu geestelijk zelf geboren worden.

Het middelbare hart dat voor het eerst opengaat, is teder, groen en nieuw. Laat niemand er op trappen.

Leer hoe u uzelf kunt beschermen; vraag om hulp en sta uzelf toe deze te ontvangen. Open uw hart en laat het u naar uw innerlijke thuis leiden.

Hersenen en hormonen

De hersenen en de voortplantingsorganen zijn nauw verbonden door complexe terugkoppelingssystemen. De hypothalamus reguleert de productie van al deze hormonen, en wordt op zijn beurt weer door deze hormonen (en door vele andere hormonen) beïnvloed.

De hypothalamus heeft niet alleen receptoren voor progesteron, oestrogeen en androgenen (zoals DHEA en testosteron), maar ook voor noradrenaline, dopamine, serotonine en endorfine.

Deze laatste drie zijn neurotransmitters die de stemming reguleren en op hun beurt worden beïnvloed door onze gedachten en overtuigingen, en door onze omgeving.

Vandaar dat hormonen zo ingewikkeld zijn ze beïnvloeden elkaar constant.

Geplaatst op

Wat is de overgang

Om te begrijpen wat de overgang is beginnen we bij de geboorte.

Geboorte en puberteit

Bij je geboorte kreeg je al miljoenen eicellen mee, waarvan er gedurende je kindertijd al heel veel op natuurlijke wijze verloren gingen.

Tijdens je puberteit kwam een proces op gang dat lichaam en geest aanzette tot doorgroeien naar de volgende fase in je leven. Je eierstokken werden aangezet om oestrogeen en progesteron aan te maken.

Oestrogeen zorgde o.a. voor het rijpen van de eitjes. Werd een eitje niet bevrucht dan werd het door het lichaam afgestoten: de menstruatie. Daarnaast zorgde oestrogeen ook voor uiterlijke veranderingen zoals schaamhaar, okselhaar en borstontwikkeling.

Niet alleen uiterlijk vonden veranderingen plaats. Ook geestelijk onderging je een metamorfose.

Met je kinderlijke denkbeelden, inzichten en afhankelijkheid zou je immers geen nieuw leven kunnen grootbrengen. Lichaam en geest gingen langzaam wennen aan het feit dat je dat vanaf je puberteit wel kon. Het duurde een aantal jaren voor de hormoonhuishouding stabiel was en je je eigen ritme had gevonden.

Je herinnert je misschien nog wel de lichamelijke en geestelijke verschijnselen uit die tijd. Het groeien van je borsten dat in het begin zo pijnlijk was. Je huilbuien, stemmingswisselingen, moeheid, veel willen slapen, je afzetten tegen het kind zijn, krampen en groeipijnen, voor en tijdens de eerste menstruaties, of je overgevoeligheid, die je bewust maakte van het einde van je onbezorgde kindertijd en van de onzekerheid voor ‘het echte leven’ dat voor de deur stond.

Vruchtbare fase en zwangerschap

Eenmaal toegerust met de mogelijkheden leven door te kunnen geven kon je zwanger worden en een kind baren.

Je lichaam was ook hier in staat te zorgen voor voldoende hormonen om je voor te bereiden op het moeder zijn en kunnen grootbrengen en beschermen van het nieuwe leven.

Ze zorgden voor de aanpassingen van lichaam en geest, zodat je na de geboorte kon zorgen, voeden, beschermen en geborgenheid kon bieden. Hormonale verschijnselen in deze periode, sterke gevoeligheid, vergeetachtigheid, een scherper oog hielden je alert en gericht op het nieuwe leven.

De overgang

De overgang laat je weer afscheid nemen van je vruchtbare fase.
In tegenstelling tot mannen blijven vrouwen niet tot op hoge leeftijd vruchtbaar.

Na de vruchtbare fase kent een vrouwenleven nóg een fase, waarin je niet langer leven hoeft door te geven. Om die aanpassingen te maken hebben je lichaam en geest heel wat werk te verzetten.

Vijf tot tien jaar voor je laatste menstruatie een feit is, begin je vaak al eisprongen en soms ook al menstruaties over te slaan en/of krijg je eisprongen waarbij meerdere eitjes tegelijk rijpen.

Onderzoek heeft aangetoond dat de natuur vanaf de leeftijd van 37/38 jaar eicellen in versneld tempo laat verdwijnen. Kortom het vaste (meestal) maandelijkse patroon dat je hormonen kenden tijdens de vruchtbare fase begint al jaren voor de laatste menstruatie te veranderen.

De aanmaak van oestrogeen en progesteron door de eierstokken verliest het oude patroon en zal uiteindelijk zo ver afnemen dat je menstruatie definitief stopt.

Voor maar weinig vrouwen is dit proces van de overgang een rustig en geleidelijk proces. Veel vaker gaat het gepaard met pieken en dalen in je hormoonhuishouding en geeft het uiteenlopende lichamelijke en geestelijke verschijnselen.

In de beginfase van de overgang kan je oestrogeen zelfs toenemen. Oestrogeen daalt vaak pas kort voor je feitelijke menopauze (= de dag van je laatste menstruatie).

 

Veranderende hormoonaanmaak

Je lichaam heeft het vermogen om voldoende oestrogeen aan te maken, voor een gezonde rest van je leven. Vetweefsel en bijnieren zijn de belangrijkste organen die de aanmaak van hormonen gaan overnemen nu je eierstokken daarmee gaan stoppen.

Hoewel je lichaam uitstekend is toegerust om in elke fase te zorgen voor de juiste hormonen die nodig zijn voor specifieke fase kosten deze veranderingen ons vaak wel de nodige aandacht, kracht en tijd.

Voor puberteit en zwangerschappen wordt daar al volop aandacht aan besteed en we houden er rekening mee. De veranderingen van de overgang zijn groot en raken eigenlijk alles wat met de kern van leven te maken heeft.
Stilstaan bij de veranderingen en goed luisteren naar wat je verschijnselen van je vragen is dan van groot belang.

FSH

  1. De lage oestrogeen en progesteronspiegels in het bloed zetten de hypothalamus aan om GnRH naar de hypofyse te sturen.
  2. Gestimuleerd door de GnRH stuurt de hypofyse FSH naar de eierstokken, waardoor de rijping van de eitjes in de eierstokken en de productie van oestrogeen in gang worden gezet. Na zo’n tien dagen zet de hoge oestrogeenspiegel de hypofyse aan tot de afgifte van LH, dat de eisprong bevordert.
  3. Na de eisprong produceren de eierstokken progesteron, dit zorgt ervoor dat het baarmoederslijmvlies zich verdikt.
  4. Oestrogeen en progesteron dalen en het verdikte slijmvlies in de baarmoeder stoot zich af. Dit is de menstruatie.
  5. De daling van de oestrogeen en progesteron wordt opgemerkt door de hypothalamus en het proces begint weer bij nummer 1

Dit proces stopt tijdens de overgangsjaren.

 

De overgang is een heel proces in het leven van een vrouw.

Door te weten welk stappen er zijn in dit proces dan begrijp je, je eigen lichaam ook beter.