Geplaatst op

Stress gevoeliger in de overgang?

Draagkracht en Draaglast

Bij alles wat we meemaken spelen twee krachten een rol die in balans moeten blijven. De ene kracht is je draagkracht, de andere kracht is de mate waarin je belast bent, de draaglast.

De draagkracht is zowel een biologisch als psychologisch verankerd gegeven en bepaalt de mate waarin je in staat bent stress te hanteren, problemen op te lossen, afstand van situaties te nemen, enzovoort.

Vrouwen hebben een verminderde draagkracht in de levensfase van de overgang.

Oestrogeen zorgt onder andere voor een evenwicht van parasympatisch en sympathisch zenuwstelsel. Meestal zijn we ons niet zo bewust van de activiteiten van dit zenuwstelsel, omdat ze ‘autonoom’ (zelfstandig, zelfsturend) verlopen.

Veranderingen en schommelingen in dat oestrogeen, zoals die er tijdens de overgang voortdurend zijn, geven ons zenuwstelsel steeds wisselende boodschappen: innerlijke stress.

Omdat we van binnenuit stress ervaren in de overgang, kunnen bestaande verplichtingen, bezigheden, inspanningen e.d. ervoor zorgen dat we teveel stress krijgen, terwijl we die in eerste instantie dikwijls niet kunnen plaatsen

Zolang je draagkracht groot genoeg is om je draaglast te dragen, kun je wel wat hebben. Door de innerlijke stress van de overgang kunnen beiden uit balans raken.

Wat je voorheen gemakkelijk aankon kan nu teveel worden.
Als je op de oude voet verder wil gaan, zal dat de hoeveelheid stresshormonen in je lichaam steeds hoog houden.

Je merkt dat doordat je bijv. somber of cynisch wordt. Of je slaapt slecht, bent nerveus of hebt last van negatieve gedachten, of misschien wel angst- of paniek.

Echt langdurige stress kan leiden tot overspannenheid of een burn-out. Beide zijn een teken dat je jezelf te lang te zwaar hebt belast.

Langdurige overbelasting is ongezond

Gedachten als ‘waar doe ik het allemaal voor?’ en ‘ik sta overal alleen voor’ of ‘is dit het nou?’ kunnen zich opdringen.

Innerlijke stress door de ontregelde hormonen van de overgang, kun je je moeilijk voorstellen. Het werk dat je doet vind je immers leuk, of in je gezin zijn ook geen specifieke problemen.

En toch voel je je anders, lijkt alles teveel te worden, of heb je klachten die op stress kunnen duiden, maar je kunt ze als het ware niet plaatsen.

Aan de innerlijke stress die sowieso aanwezig is door de veranderende hormonen, kun je niet zo heel veel sturen. Je hebt meer invloed op wat daar van buitenaf bijkomt. Je overgang vraagt erom.

Mensen die lang overbelast zijn, worden steeds emotioneler. Uitbarstingen van woede, paniek, wantrouwen en neerslachtige gevoelens komen in de plaats van irritatie, piekeren en bezorgdheid.

Zelfs gewone dagelijkse dingen doen wordt steeds moeilijker. Een telefoontje plegen, stofzuigen, wassen: zelfs een kleine inspanning kost dan veel energie.

Balans

Bij stress gaat het ook in de overgang om evenwicht.

De overgang is een periode waarin je draagkracht flink onder druk kan staan en veel sneller uit balans raakt.

Ook als je denkt “maar ik heb toch geen stress” kunnen de veranderende hormonen zorgen voor stress van binnenuit.

 

Er is hulp voor je als je in deze situatie zit. Laat je klachten niet te lang door sudderen met de gedachten het gaat wel over. De meeste vrouwen zijn blij als de problemen aan gepakt kunnen worden en ze weer lekker in hun vel zitten.

Geplaatst op

Je terug willen trekken in jezelf hoort bij de overgang

Tijdens de overgang kun je een enorme tegenzin ervaren. Weerzin die gewoontes die nu in je leven aanwezig zijn. Weerzin om die dingen te doen die je tot nu toe hebt gedaan.
Je weet echt niet wat je overkomt, je leven wordt op zijn kop gezet.þ

Dit komt doordat je meeste energie was gericht op de zorg voor anderen. Nu word je er aan herinnerd dat je ook eigen passies en eigen behoeften hebt. Behoeften en passies die niet altijd opzijgezet kunnen worden voor onze dierbaren. Het gevoel je terug te willen trekken uit de buitenwereld is groot.

Je hebt de behoefte om een pauze te nemen van alles en iedereen.

Van binnen uit komt het gevoel omhoog te willen vluchten naar een plaats die vrede en rust biedt. Een plaats waar je vrij bent van afleiding en eisen.

Dit gevoel geeft aan dat je weer een nieuw evenwicht gaat zoeken. Een evenwicht tussen je binnenste en de buitenwereld. In deze tijd kun je je vaak alleen voelen.
Niet eenzaam maar alleen.

Hoe druk je ook bent en hoe moeilijk het ook is probeer een eigen plaatsje voor jezelf te maken. Een plek waar je niet gestoord mag worden als je daar bent. Een plek waar je je hart kunt openen en kunt horen wat eigenlijk je eigen passies en behoeften zijn.

Naar binnen keren dus, zodat je kunt gaan loslaten wat je nu niet meer nodig hebt.

Vindt je dit moeilijk en snap je jezelf niet je wilt met iemand praten die je snapt wat je voelt maar eens een afspraak je dat het duidelijk en helder voor je wordt.  

Geplaatst op

Wat is geestelijke overgang

In de puberteit worden vrouwen toegerust om leven door te kunnen geven, niet alleen lichamelijk ook geestelijk. Het is allang bekend dat vrouwelijke hormonen ook indirect invloed hebben op het functioneren van de hersenen.  Dus ook op gevoel, gedrag en eigen beleving van de wereld om je heen.

Eigenlijk worden we geestelijk ook opgeëist door onze hormonen. Want als oestrogeen, progesteron en androgeen geen andere rol dan die van de voortplanting zouden hebben, dan zouden deze hormonen net zo goed kunnen verdwijnen tijdens de overgang.

Als je in de overgang komt stap je langzaam uit de zorg rol. Immers we hoeven geen leven meer door te geven. Dat betekent niet dat we niet meer goed kunnen zorgen. Het betekent eerder dat je weer ruimte krijgt om voor jezelf te kiezen. Je mag weer van jezelf zijn.

Het overgangsproces richt je op de tweede helft van je leven.

Je mag nu geestelijk zelf geboren worden.

Het middelbare hart dat voor het eerst opengaat, is teder, groen en nieuw. Laat niemand er op trappen.

Leer hoe u uzelf kunt beschermen; vraag om hulp en sta uzelf toe deze te ontvangen. Open uw hart en laat het u naar uw innerlijke thuis leiden.

Hersenen en hormonen

De hersenen en de voortplantingsorganen zijn nauw verbonden door complexe terugkoppelingssystemen. De hypothalamus reguleert de productie van al deze hormonen, en wordt op zijn beurt weer door deze hormonen (en door vele andere hormonen) beïnvloed.

De hypothalamus heeft niet alleen receptoren voor progesteron, oestrogeen en androgenen (zoals DHEA en testosteron), maar ook voor noradrenaline, dopamine, serotonine en endorfine.

Deze laatste drie zijn neurotransmitters die de stemming reguleren en op hun beurt worden beïnvloed door onze gedachten en overtuigingen, en door onze omgeving.

Vandaar dat hormonen zo ingewikkeld zijn ze beïnvloeden elkaar constant.

Geplaatst op

Wat is de overgang

Om te begrijpen wat de overgang is beginnen we bij de geboorte.

Geboorte en puberteit

Bij je geboorte kreeg je al miljoenen eicellen mee, waarvan er gedurende je kindertijd al heel veel op natuurlijke wijze verloren gingen.

Tijdens je puberteit kwam een proces op gang dat lichaam en geest aanzette tot doorgroeien naar de volgende fase in je leven. Je eierstokken werden aangezet om oestrogeen en progesteron aan te maken.

Oestrogeen zorgde o.a. voor het rijpen van de eitjes. Werd een eitje niet bevrucht dan werd het door het lichaam afgestoten: de menstruatie. Daarnaast zorgde oestrogeen ook voor uiterlijke veranderingen zoals schaamhaar, okselhaar en borstontwikkeling.

Niet alleen uiterlijk vonden veranderingen plaats. Ook geestelijk onderging je een metamorfose.

Met je kinderlijke denkbeelden, inzichten en afhankelijkheid zou je immers geen nieuw leven kunnen grootbrengen. Lichaam en geest gingen langzaam wennen aan het feit dat je dat vanaf je puberteit wel kon. Het duurde een aantal jaren voor de hormoonhuishouding stabiel was en je je eigen ritme had gevonden.

Je herinnert je misschien nog wel de lichamelijke en geestelijke verschijnselen uit die tijd. Het groeien van je borsten dat in het begin zo pijnlijk was. Je huilbuien, stemmingswisselingen, moeheid, veel willen slapen, je afzetten tegen het kind zijn, krampen en groeipijnen, voor en tijdens de eerste menstruaties, of je overgevoeligheid, die je bewust maakte van het einde van je onbezorgde kindertijd en van de onzekerheid voor ‘het echte leven’ dat voor de deur stond.

Vruchtbare fase en zwangerschap

Eenmaal toegerust met de mogelijkheden leven door te kunnen geven kon je zwanger worden en een kind baren.

Je lichaam was ook hier in staat te zorgen voor voldoende hormonen om je voor te bereiden op het moeder zijn en kunnen grootbrengen en beschermen van het nieuwe leven.

Ze zorgden voor de aanpassingen van lichaam en geest, zodat je na de geboorte kon zorgen, voeden, beschermen en geborgenheid kon bieden. Hormonale verschijnselen in deze periode, sterke gevoeligheid, vergeetachtigheid, een scherper oog hielden je alert en gericht op het nieuwe leven.

De overgang

De overgang laat je weer afscheid nemen van je vruchtbare fase.
In tegenstelling tot mannen blijven vrouwen niet tot op hoge leeftijd vruchtbaar.

Na de vruchtbare fase kent een vrouwenleven nóg een fase, waarin je niet langer leven hoeft door te geven. Om die aanpassingen te maken hebben je lichaam en geest heel wat werk te verzetten.

Vijf tot tien jaar voor je laatste menstruatie een feit is, begin je vaak al eisprongen en soms ook al menstruaties over te slaan en/of krijg je eisprongen waarbij meerdere eitjes tegelijk rijpen.

Onderzoek heeft aangetoond dat de natuur vanaf de leeftijd van 37/38 jaar eicellen in versneld tempo laat verdwijnen. Kortom het vaste (meestal) maandelijkse patroon dat je hormonen kenden tijdens de vruchtbare fase begint al jaren voor de laatste menstruatie te veranderen.

De aanmaak van oestrogeen en progesteron door de eierstokken verliest het oude patroon en zal uiteindelijk zo ver afnemen dat je menstruatie definitief stopt.

Voor maar weinig vrouwen is dit proces van de overgang een rustig en geleidelijk proces. Veel vaker gaat het gepaard met pieken en dalen in je hormoonhuishouding en geeft het uiteenlopende lichamelijke en geestelijke verschijnselen.

In de beginfase van de overgang kan je oestrogeen zelfs toenemen. Oestrogeen daalt vaak pas kort voor je feitelijke menopauze (= de dag van je laatste menstruatie).

 

Veranderende hormoonaanmaak

Je lichaam heeft het vermogen om voldoende oestrogeen aan te maken, voor een gezonde rest van je leven. Vetweefsel en bijnieren zijn de belangrijkste organen die de aanmaak van hormonen gaan overnemen nu je eierstokken daarmee gaan stoppen.

Hoewel je lichaam uitstekend is toegerust om in elke fase te zorgen voor de juiste hormonen die nodig zijn voor specifieke fase kosten deze veranderingen ons vaak wel de nodige aandacht, kracht en tijd.

Voor puberteit en zwangerschappen wordt daar al volop aandacht aan besteed en we houden er rekening mee. De veranderingen van de overgang zijn groot en raken eigenlijk alles wat met de kern van leven te maken heeft.
Stilstaan bij de veranderingen en goed luisteren naar wat je verschijnselen van je vragen is dan van groot belang.

FSH

  1. De lage oestrogeen en progesteronspiegels in het bloed zetten de hypothalamus aan om GnRH naar de hypofyse te sturen.
  2. Gestimuleerd door de GnRH stuurt de hypofyse FSH naar de eierstokken, waardoor de rijping van de eitjes in de eierstokken en de productie van oestrogeen in gang worden gezet. Na zo’n tien dagen zet de hoge oestrogeenspiegel de hypofyse aan tot de afgifte van LH, dat de eisprong bevordert.
  3. Na de eisprong produceren de eierstokken progesteron, dit zorgt ervoor dat het baarmoederslijmvlies zich verdikt.
  4. Oestrogeen en progesteron dalen en het verdikte slijmvlies in de baarmoeder stoot zich af. Dit is de menstruatie.
  5. De daling van de oestrogeen en progesteron wordt opgemerkt door de hypothalamus en het proces begint weer bij nummer 1

Dit proces stopt tijdens de overgangsjaren.

 

De overgang is een heel proces in het leven van een vrouw.

Door te weten welk stappen er zijn in dit proces dan begrijp je, je eigen lichaam ook beter.

 

Geplaatst op

Het begin van de overgang

Je boosheid en ergernis

Vóór de overgang is je liefde en zorg om het welzijn van je kinderen en omgeving, sterker dan je boosheid en ergernis. Immers, je wilt de vrede bewaren om je kinderen een veilige en rustige basis te geven voor hun ontwikkeling en groei.

Voordat je menstruatie onregelmatig wordt, merk je al dat je prikkelbaarder bent. Je ergert je veel sneller aan mensen en situaties, die je voorheen niet opvielen en die je altijd normaal vond.

Prikkelbaarder word je ook in je werk, in de omgang met je collega’s en naar je man en kinderen toe. Je kunt minder van ze hebben en verdragen.

Hoe dichter je bij de overgang komt, hoe ondragelijker het is om afgeleid te worden of bestookt te worden met vragen. Vragen van je man of kinderen zoals: “Wanneer gaan we eten? Is mijn broek gewassen? Waar liggen mijn sokken?”

Ze doen je soms uiteen spatten van binnen. “Het lijkt wel of ze allemaal afhankelijk zijn van mij! Waarom ben ik altijd verantwoordelijk? Mankeren ze soms wat aan hun handen of hersenen?” vraag je je af.

Tegelijk realiseer je je, dat je dit patroon altijd zelf in stand hebt gehouden. Het voelde ook wel lekker om onmisbaar te zijn.

Langzaam verlies je je geduld op alle niveaus; thuis en op je werk. Je hersenen veranderen.

Je voelt het gerommel van een krachtige vulkaan in je, die op uitbarsten staat. Een stem die schreeuwt: “Genoeg

Je staat op de drempel van een: ‘Overgang’

Tip 1 neem meer rust voor jezelf de overgang kost veel energie.

Tip 2 maak gemakkelijk een online afspraak om je klachten te bespreken want geen enkel vrouw is hetzelfde. Je verdient een persoonlijk advies om goed door de overgang te komen.